Küçük Balad

Geri dönmeyi hiç ummadığım için
Küçük balad, sen git
Toskana’ ya, yumuşak ve hafif,
Doğrudan kadınıma,
Nezaketi gereği
Saygıyla o karşılar seni
Guido Cavaldanti

bebeğin
nezaketi gereği başlar yürümeye
sen git, o kalsın
böyle iyi
kaçıncı senfonide ölmüştün sen?

kaç kez ağlamaklı olunur
bilinmez ki
nefesiyle büyünmesi gerek
ağladıkça sen, fon
o ciğerleri gelişen yiğit
bir kısrağa binmeli
kaçıncı senfonide sen ne bilesin?

sen git, çocuk kalsın
ey bulunmaz vakitlerin yolcusu
ey karmaşık vadilerin bülbülü
geceye dikildiğinde
ya nezaketin genleşecek
bil ki özgürsün artık
özlediğin uğraşların için ya
bu kaçıncı senfoni
bilemeyeceksin artık

böyle iyi
artık avunman sahnenden
nezaketin gereği
iki yönlü bir yol olsun
birine gökten kırmızı bir elma düşsün
diğerine “pardon” kalsın ikilik

meğer ki sözdür söyler
dildir besler
affedersin